IJmuiden maatje te groot – Kansloze 10 – 6 nederlaag.

De eerste echte uitwedstrijd van dit seizoen was voor ons eerste team de verre trip naar het noord Hollandse IJmuiden of Driehuis om precies te zijn. Zonder Ronald Schalley die met het eerste meespeelde en zonder Paul Nitsch wisten we wel bij voorbaat dat de thuisclub favoriet zou zijn. Immers speelde IJmuiden vorig seizoen nog ereklasse en alhoewel ze geen grootmeesters in hun midden hebben is het een tegenstander die in sterkte de komende jaren wel de heen en weer zal zijn tussen Ere en hoofdklasse. Een degelijke ploeg van ervaren dammers die moeilijk zijn te verslaan en die altijd wel ergens een winst weten te vinden, zeker op hoofdklasse niveau.

Na een lange reis met vertrek vanaf Geleen om 09.00 uur en dat betekende voor onze Duitse en Belgische spelers nog veel vroeger vertrekken. Patrick en Martijn achter het stuur zorgen ervoor dat iedereen keurig op tijd aanwezig is en dan maar eens kijken of we een puntje kunnen meenemen. Acht keer remise is genoeg of misschien eentje winnen?

Met behulp van de partijen, de computer analyses, het verslag van de tegenstander en hier en daar wat info van onze spelers is het volgende verloop te schilderen.

De eerste score is er direct een om heel tevreden van te zijn. Onze topper is toch wel weer Ewa Schalley. Al vroeg komt ze heel goed te staan en Cees van der Vlis kan alle problemen niet meer overzien. Een overtuigende overwinning van Ewa en we staan 0 – 2 voor zal het echt gaan lukken vandaag? De tweede uitslag is dan toch wel een kleine tegenvaller. Martijn van Gortel komt tegen Michel Top niet verder dan een saaie remise. Top is een herintreder die in 2009 in Brunssum zijn laatste toernooi speelde en nu ratingloos inviel bij de thuisclub. Hij lijkt het dammen niet verleerd en zal best wel weer snel een keurige rating hebben. De acht remises opdracht misschien toch een beetje te letterlijk genomen door Martijn. Maar de stand is natuurlijk wel gewoon 1 – 3.

Alex Zhygalin heeft met Kees Pippel een ervaren en sluwe tegenstander. Na een lang rustig verlopen partij is 37 1-6 een onvoorzichtigheid waardoor Pippel een combinatie heeft. Gelukkig haalt hij daarna op het verkeerde veld dam. Na dam op 1 (2 was wel veel beter) heeft Alex nog een afname met gelijke stand. Het was even schrikken maar de remise is binnen 2 – 4. Peter Schellekens tegen Stijn Tuytel was in de eerste tien zetten als Schellekens - Wiersma van een hele tijd geleden. Bekend terrein dus voor Peter die verder degelijk speelde. Een partij zonder echte hoogtepunten, 3 – 5 alles volgens plan.

De halve wedstrijd is dan uit maar inmiddels is duidelijk dat op de andere vier borden niet meer veel te halen is voor de Geleense spelers. Andre Maertzdorf heeft lang goed stand gehouden maar haast ongemerkt is hij toch onder grote druk gekomen. Het is niet gemakkelijk (voor mij) om de onderkennen waar het eigenlijk mis is gegaan maar als de druk toeneemt is er geen omkeren meer mogelijk. Er alles aan gedaan maar helaas Martin van Dijk bleek een maatje te groot en de stand is weer gelijk 5 – 5. Invaller Clemens Crucius leek lang probleemloos richting remise te schuiven tegen Willem Winter In de tweede helft van de partij had Clemens misschien toch actiever tegendruk moeten geven, nu krijgt Winter toch nog grip op de stand en wordt het van kwaad tot erger. Eigenlijk dan toch een overtuigende overwinning van Winter. IJmuiden op voorsprong en dan is duidelijk dat we het niet meer gaan redden want ook in de laatste twee partijen zijn de kansen voor IJmuiden.

Het duel tussen Jesse Bos en Adiatu Ibrahim was een partij met heel veel momenten die analyse waardig zijn. Super spannend was het zeker en Adiatu mist op de 36e zet de beste voortzetting. In plaats van het gespeelde 10-15 is 24-30 de zet. Alles is dan houdbaar voor een punt. Een laatste ontsnapping was er nog op de 49e zet, een slordigheidje van Jesse en 18-23! Had een remise opgeleverd. Het is nu 9 – 5 en Patrick gaat dan nog door om in elk geval elk bordpunt te koesteren dat nog van belang kan gaan zijn. Op de 41e zet mist Patrick het offer 27-22 42-37 enzovoorts met remise. Nu komt hij verloren te staan, staat een half doosje schijven achter zoals Martijn het noemde maar Patrick laat zien een vechtersmentaliteit te hebben waar we trots op zijn. De vechtlust wordt beloond en Patrick sleept een knappe remise uit het vuur. 10 – 6.

Helaas verloren dus. Tot halverwege ging het volgens plan, maar iedereen heeft er alles aan gedaan, IJmuiden was gewoon een maatje te groot. Vier weken om de accu weer op te laden en dan gaan we hopelijk thuis weer vol voor de punten die nu hard nodig zijn.

21 november, Samen Sterk dat ook van IJmuiden verloor komt dan naar Sweikhuizen.

Leden

Marcel de Bie
Sofia Bielayieva
Olga Bielayieva
Patrick Casaril
Ton Coenen
Clemens Crucius
Frans Goossens
Dieter van Gortel
Martijn van Gortel
Tom Henriquez
Erwin Heunen
Martin van der Hout
Adiatu Ibrahim
Kristof Juszczak
Pierre Lacroix
Andre Maertzdorf
Paul Nitsch
Alex Orlov
Dre Peeters
Alona Prodan
Andre Raven
Ronald Schalley
Ewa Schalley
Aurelia Schalley
Jan Schoenmakers
Bert Verton
Alex Zhygalin
Tymur Zolotar