Zaterdag 12 september vieren we dat onze vereniging 90 jaar jong is.
Met een rapid toernooi hopen we veel leden en oud leden achter de borden te krijgen en is dit tevens het eerste event in ons nieuwe lokaal in Sweikhuizen.
We hopen veel van onze leden, oud leden en anderen die onze vereniging een warm hart toedragen aanwezig zullen zijn.
Maximaal kunnen er 36 dammers deelnemen.
Aanmelden graag zo snel mogelijk via de voorzitter
vangorteldieter@gmail.com

In clubblad 59 (2001) plaatste Ronald Schalley dit leuke artikel. Overeenkomsten, herkenning, studie en vooral veel talent om ervaring en kennis ook in praktijk te brengen.
Kleine opmerking de diagrammen 2 en 3 zijn helaas verwisselt in nummering. maar daar komt u als dammer vast wel uit
Voor de tekst en diagrammen zie de afbeeldingen.

Ter ere van hun 100-jarig bestaan organiseerde de Bossche damvereniging Heijmans Excelsior op zaterdag 16 mei een jubileumtoernooi. Viertallen bonden met elkaar de strijd aan in zeven ronden rapid met vijftien minuten bedenktijd, en vijf seconden bonus per zet. Omdat wij met CEMA vrijwel ieder seizoen de Bosschenaren wel met één of meerdere teams treffen in de competitie was deelname niet meer dan logisch. Het viertal bestond uit drie maal Schalley: Ronald, Ewa en Aurelia, aangevuld met Martijn van Gortel.

Het is nog vroeg, half tien in de ochtend, als Martijn zijn bolide over de randweg bij Den Bosch draait, en via een halve cirkel om het hoofdkantoor van de Bossche sponsor Heijmans vlot de parkeerplaats van “De Biechten” bereikt. Niet veel later vallen ook de Schalley’s binnen en tijdens een kop koffie wordt vooral afgesproken lekker te gaan dammen. Aurelia speelt komende zomer vier toernooien in twee maanden, ook Ewa gaat spelen – in Riga – en Martijn vertrekt over enkele dagen voor een toernooi naar het Spaanse Salou. Kortom: wat oefenen kan nooit kwaad en Ronald als coach kan ons zo van nog wat (wijze) lessen voorzien.

Ronde 1: Heijmans Excelsior 3 – CEMA/De Vaste Zet
In de eerste ronde treffen we het derde team van de uiteraard groot vertegenwoordigde thuisvereniging. Na het openingswoordje van voorzitter Pieter Wijn en de burgemeester van ’s-Hertogenbosch worden de eerste zetten gedaan. Ronald en Martijn kunnen snel bogen op voordeel, en ook Ewa lijkt spel te hebben. Aurelia is lekker agressief bezig tegen haar tegenstander dus tot dusver komen we onze afspraken goed na. Het derde viertal van de thuisvereniging wordt dan ook redelijk eenvoudig verslagen. Ronald wint van Frans Engels en Martijn wint – al vindt hij het nog te lang duren – ook van Rob Lutje- Schipholt. Ewa en Aurelia komen beiden heel ver, maar moeten in remise berusten en dus is de eerste overwinning, 6-2, een feit.

Ronde 2: Heijmans Excelsior 1 – CEMA/De Vaste Zet
In de tweede ronde treffen we meteen een titelfavoriet, in de vorm van de kopploeg van de thuisvereniging, die qua gemiddelde rating ver boven ons team uitsteekt. Het loopt deze wedstrijd echter als een trein. Ewa wint snel het damesduel van Karen van Lith, door toe te slaan met een combinatie. Ronald en Andrew Tjon a Ong houden elkaar in evenwicht, maar helaas kan Aurelia het nét niet (dat zinnetje zal vandaag nog regelmatig terugkeren) bolwerken tegen de ervaren Adri Vermeulen (hij zal toch geen Flits gebruikt hebben…). Het komt dan aan op Martijn die Mari van Ballegooijen treft. Net op het moment dat van Ballegooijen alle velden lijkt te hebben, brengt Martijn met één zet de beslissing op het scorebord. Er dreigt van alles, en van Ballegooijen zit gevangen in een web van zetjes en geeft op, we winnen weer en deze keer met 5-3.

Ronde 3: CEMA/De Vaste Zet – ADG Amersfoort
Ieder kampioensteam heeft wel eens een off-day, gelukkig voor ons was het deze keer een off-game. Tegen het sterke Amersfoortse ADG gaat alles mis wat er mis kan gaan. Ronald loopt in een zetje. Aurelia loopt in een zetje. 4-0 achter. Martijn wint dan wel na veel gepiel een schijf, maar juist wanneer de schijfwinst binnen is, is de stand niet meer te winnen, en dus staat het 5-1. En dan moet ook nog Ewa het onderspit delven, en zodoende een redelijke 7-1 afdroging.

Ronde 4: Raes DC Maastricht – CEMA/De Vaste Zet
We maken ons dan maar niet te veel illusies meer, want zoveel goede teams inhalen lijkt een kansloze zaak. Maar, niet is was het lijkt. We treffen in ronde vier onze provinciegenoten uit Maastricht – net als Roermond naar den Bosch gereisd. Dit was uiteindelijk één van de spannendste wedstrijden. Martijn berust in een dode klassieke stand snel in remise met Andy Damen. Ronald Schalley legt Karel Leemreize het vuur aan de schenen, en dat werd Karel uiteindelijk te heet en dus komen we op een 1-3 voorsprong. Ewa is dan al even in gevecht met Dick Huitink, die zich kranig weert. Er is voor Ewa geen doorkomen aan en bij de stand van 2-4 zijn alle ogen gericht op de spannende partij tussen Aurelia en Janes de Vries. Aurelia speelt prima, en Janes heeft niet veel anders dan zich door Aurelia’s verdediging te wurmen ten koste van flink wat schijven. Onder druk van de klok doet Aurelia wat ze moet doen: geen verdere risico’s en gewoon spelen in teambelang. Men komt remise overeen en dus is Aurelia ‘matchwinnaar’ in deze kleine derby.

Ronde 5: CEMA/De Vaste Zet – DC PAR Rotterdam 1
Het Rotterdamse PAR is onze volgende tegenstander, en een keur aan exotische namen neemt tegenover ons plaats. Men denkt sterspeler Autar aan de kant te kunnen houden, en dat heeft men geweten. Ewa kent weinig moeite met Eddy Fuzally en zet ons team op voorsprong. Martijn en tegenstander Radjinder Jharap spelen oorlogje om een centrumaanval, uiteindelijk krijgen beiden niet het centrum, maar beiden wel een punt: 3-1. Ronald weet dan te winnen van Ramdew Jahani en zodoende krijgen we opnieuw twee wedstrijdpunten opgeteld bij ons totaal. Aurelia is dan bezig aan een spannende Roozenburg-partij en wint onderweg een schijf. Haar tegenstander heeft echter nog spel en laat, heel laat, wederom onder druk van die verdomde klok, wordt een hele goede en verdiende remise gemist. Ashok Bhajan gaat er alsnog met beide punten vandoor, maar de teamwinst is binnen. Het gaat er dan om spannen want ook bovenin maakt men elkaar het leven zuur, en we staan nog ‘maar’ twee punten achter op de koploper.

Ronde 6: CEMA/De Vaste Zet – Heijmans Excelsior 2
In ronde zes treffen we voor de derde keer de thuisploeg, we hebben nu alle teams gehad. Verrassend genoeg heeft dit team meer punten dan de Bossche hoofdmacht, dus er is sprake van een heus topduel. Al snel heeft Ronald zijn tegenstander Pieter Wijn te pakken, een verraderlijk meerslagje brengt een dam op het bord, en daar weet Ronald wel raad mee. Wijn komt er niet meer aan te pas en we leiden met 2-0. Vervolgens is het even chaotisch want iedereen is zowat tegelijk klaar, maar als de rookwolken zijn opgetrokken blijken we 4-4 te hebben gespeeld! Martijn en Rene van Oosterhoud spelen een fantastische partij van een supervol centrum tegen gesloten hekstelling. Na wat slagwerk blijft slechts rook, as en een puntendeling over. Ewa en Ad de Hoon spelen een hekstellingspartij die niet uit evenwicht lijkt te geraken met ook daar een remise als resultaat. Omdat de thuisploeg hun opstelling wat heeft gehusseld treft Aurelia op bord 4 de sterke Internationaal Meester Frank Teer. Agressief als altijd vliegt Aurelia er vol in en lang is het spannend maar in evenwicht. Uiteindelijk komt Teer tot een voordelig eindspel maar is de remise binnen handbereik. Op het nippertje echter valt Aurelia voor één van de laatst mogelijke trucs, en moet alsnog het hoofd buigen. Opnieuw een tamelijk onverdiende nederlaag voor onze benjamin die zich echter kranig weert en laat zien ervaren spelers het vuur aan de schenen te kunnen leggen.
De slotronde gaat dan in. Koploper is Sint Oedenrode, met twee punten voorsprong op ons team en Excelsior 2. Wij treffen de koploper en Excelsior 2 treft Excelsior 1. Wij moeten winnen, en gezien onze weerstandspunten geeft ons dat dan alsnog een grote kans op de titel.

Ronde 7: RDS Sint Oedenrode 1 – CEMA/De Vaste Zet
Tegen de koplopers al snel een meevallertje. Martijn treft een uitermate agressief spelende Riupassa. Zelfs zo agressief dat het vermoedelijk niet door de beugel kan. Riupassa verbruikt al zijn tijd, en vindt de oplossing niet, er wordt een drietal schijven gewonnen en Riupassa staakt de strijd waarmee Martijn ons op een 2-0 voorsprong zet. Aurelia treft de ervaren Jacques Brouns – niets dan goeds over deze Fortuna supporter – en lijdt geen centje pijn. Een prima puntendeling tot slot voor ons Aurelia brengt de stand op 3-1. Maar, het is dan nog spannend. Ronald is namelijk onderweg een schijf achter gekomen en Ewa speelt met gierende tijdnood. Ewa heeft echter welk de gemakkelijkere stand, dus tegenstander Passchier kan er geen gebruik van maken en tekent de vrede: 4-2. Nog een bordpuntje nodig maar Ronald speelt een 4 om 3 eindspel met een schijf minder. Het blijkt echter kantje boord remise te houden en nadat Ronald naar een 3 om 2 afwikkelt schudden beide heren elkaar de hand.

De eindstand moet dan opgemaakt worden, en omdat Excelsior 2 heeft gewonnen van Excelsior 1 is duidelijk dat drie team gelijk gaan eindigen op 11 punten uit 7 wedstrijden. Niet het bordsaldo gaat de doorslag geven, maar de weerstandspunten. Op bordsaldo waren we door de vele minimalistische overwinningen de derde ploeg, maar we worden toch als kampioen gekroond voor een veel beter weerstandspuntentotaal dan onze tegenstanders, we hadden duidelijk het zwaarste programma dus . Een prima prestatie voor ons viertal.

Individuele resultaten:
Ronald en Martijn scoorden 10 uit 7. Ewa scoorde 8 uit 7 en Aurelia 3 uit 7.

In het kader van 90 jaar “De Vaste Zet” zullen de komende tijd diverse artikelen uit oude clubbladen opnieuw onder de aandacht gebracht worden. Leuke verhalen belangrijke gebeurtenissen, anekdotes of zelfs oude partij analyses die de moeite zijn om zeker nog eens onder de aandacht te brengen.

Vandaag aflevering 1.

Een illusie van 14 jaar en 263 dagen (armer).
Het jaar 1985 was voor Dieter succesvol begonnen. Hij speelde nog pas enkele jaren bij onze club en had al enkele “geziene dammers” aan de zegekar gebonden. Hij was bezig, zich te manifesteren als een dammer van betekenis. 19 maart 1985 was het mijn beurt te proberen zijn zegetocht te stuiten. Met gemengde gevoelens bekeek ik de stand, met Dieter aan kop van de ranglijst. Na een gelijk opgaande strijd ontstond de diagramstand. (zie diagram)

Dieter speelde 18. 44-39?! Waarna ik toehapte met 29-33, 19. 38x29 26-31, 20. 37x17 16-21, 21. 27x07 18x47, 22. 29x18 02x44.
Prachtig vond ik het toen. Het was – volgens mij zelf – de mooiste kombinatie die ik tot dan had uitgevoerd. In een creatieve bui maakte ik van bovenstaande diagram een foto die ik verkleind tussen twee stukjes plexiglas plakte, er een gaatje in boorde en het resultaat aan een goudkleurig kettinkje hing zodat ik het – als ik geen last van bescheidenheid wenste te hebben – het in de revers van mijn paasbeste kostuum kon dragen en er aldus met de borst vooruit, uitdagend om me heen kijkend, in de hoop dat iemand zou vragen wat dat was, er mezelf een mentaal opkontje mee kon bezorgen.

Welnu, dit functioneerde ruim veertien jaar redelijk bevredigend, tot die verfoeide dag dat Patrick Carli onze clubavond bezocht. We schrijven 19 oktober 1999!

Ik was om zowat half acht bezig onze jeugdspelers Iris en Marco voor te bereiden op het “Wiersma examen”, Toen Patrick bij ons aanschoof. Hij demonstreerde ons enkele van zijn niet geringe hoogstandjes. Ik op mijn beurt vond dat ik mij ook moest doen gelden en haalde het bovengenoemde sieraad voor de dag en hield mijn reeds vaak vertelde verhaal.

Alom bewondering ; tot dat Patrick zich peinzend over de overgebleven stand boog en vervolgde met 23. 46-41 13x22, 24. 36-31 47x27, 25. 43-38 27x30, 26. 35x02 44x35.

Ik was verbijsterd. Ineens hoor ik achter me een satanisch geschater van – de anders zo beschaafd lachende – Dieter. “Ook dat nog” flitste het door mijn verwarde hoofd. Amechtig kreunend wist ik Dieter nog toe te voegen, “Ja maar jij had het ook niet gezien”. Op Patricks gezicht verscheen een geamuseerde grijns en met een mengsel van medelijden en spot trachtte hij me te troosten met de woorden “Sorry Lei”.

Zo dat is er uit. Nu reeds voel ik de therapeutische werking van mijn ontboezeming,
Lei.

“Een belangrijk doel van Damkunst is bekendheid geven aan partijen die zo wonderschoon zijn dat ze samengevat kunnen worden in één woord: damkunst.”

Met deze regel is wel aangegeven wat het doel is van damkunst, een prachtige pagina speciaal in het leven geroepen door een groep dammers om de schoonheid van het dammen volop onder de aandacht te brengen.

https://damkunst.nl/

Deze site opgezet in 2023 is een project opgezet door vier dammers die alles weten van dammen op hoog niveau maar zeker ook de schoonheid van het spel weten te waarderen.
Een van die vier is ook nog eens een clubgenoot Ronald Schalley waarvan we natuurlijk weten dat hij niet alleen een heel goed dammer is maar zeker ook een groot liefhebber, klasse analist en schrijver over dammen. Het redactie team van Damkunst bestaat verder uit Tjeerd Harmsma, Toby Hage en Ben Provoost.

Graag willen we iedereen het advies geven deze site regelmatig te bezoeken, haal het dambord tevoorschijn en geniet van de prachtige analyses van de geselecteerde partijen.

Sinds het seizoen 1988/89 speelt onze vereniging in de nationale competitie KNDB.
In al die jaren hebben veel spelers deel uitgemaakt van het topteam van ‘De Vaste Zet’ dat in de jaren 90 van naam veranderde in ‘Cema/De Vaste Zet’ door de komst van onze hoofdsponsor die ons tot op de dag van vandaag trouw is gebleven.

Na 2 seizoenen tweede klasse en 5 seizoenen eerste klasse debuteerde de vereniging in 1995/96 in de hoofdklasse de toen nog hoogste klasse van Nederland. Vier keer degradeerden we uit de hoogste klasse om steeds in het daarop volgende jaar weer terug te keren. In totaal waren dat 16 seizoenen op het hoogste niveau van Nederland met als top prestatie een vierde plaats in het seizoen 1996/97.

Vanaf het seizoen 2015/16 spelen we onafgebroken in de hoofdklasse, het tweede niveau van Nederland. Cema/De Vaste Zet Geleen is al die jaren de sterkste vereniging van Limburg.
Het tweede team speelde voor het eerst nationaal in het seizoen 1994/95. Met enkele onderbrekingen waren het tot nu toe 19 seizoenen in de tweede klasse. Zes keer kwam het tweede uit in de eerste klasse en in het jaar 2013/14 zelfs eenmalig in de hoofdklasse terwijl het eerste toen nog ereklasse speelde. Ook eenmalig was er toen zelfs een derde team van de vereniging actief op KNDB niveau, uiteraard in de tweede klasse.

Individueel hebben er tot en met het seizoen 2025/26 liefst 88 spelers hun opwachting gemaakt voor Cema/De Vaste Zet 1. Een geweldige erelijst inmiddels en zeker leuk om eens even te belichten. De top 10 ziet er nu zo uit (aantal wedstrijden, aantal punten) alleen competitie KNDB.
1. Paul Nitsch 305 – 405
2. Ronald Schalley 236 – 264
3. Adiatu Ibrahim 219 – 245
4. Ove Verdel 228 – 227
5. Patrick Casaril 243 – 226
6. Erwin Heunen 183 – 195
7. Martijn van Gortel 171 – 152
8. GMI Macodou N’Diaye 104 – 149
9. Stefan Michiels 124 – 149
10. Ewa Schalley 108 – 117

Andere nog actieve spelers die regelmatig deel hebben uitgemaakt van het eerste team en hun plek op de ranglijst.

18. Andre Maertzdorf 86 – 78
25. Marcel de Bie 53 – 54
29. Dieter van Gortel 77 – 41
31. Clemens Crucius 50 – 37
33. Bert Verton 50 – 33
57. Martin van der Hout 14 – 07
58. Olexander Zhygalin 05 – 06

Verder zijn er nog 8 clubleden die 2, 1 of 0 punten hebben gescoord bij invalbeurten.

Leuk is het ook om in de lange lijst te zoeken welke prominente spelers al deel hebben uitgemaakt van ons topteam.
Net buiten de top 10 zien we spelers als Leopold Sekongo, Brion Koullen en George Hubner. Maar ook de broers Joost en Maarten de Heer en Wiel Maertzdorf die onze vereniging vorig seizoen verliet. Zonder nu iedereen te noemen toch nog wel een paar grote namen uitlichten, dammers waarop we trots zijn dat ze deel hebben uitgemaakt van ons team toen we probeerden het hoge niveau vast te houden in de ereklasse.

15. GMI Alexander Presman 63 – 97
23. GMI Vadim Wirny 42 – 61
26. GMI Andrey Kalmakov 32 – 48
27. Pavel Sjatsov 36 – 46
40. GMI Bassirou Ba 12 – 19
43. GMI Jitse Slump 21 – 18

Ook tweede team heeft zijn eigen erelijst
Natuurlijk hebben veel spelers in hun loopbaan hun opwachting gemaakt in meerdere teams van de vereniging maar voor het tweede hebben we in nationale competitie uiteraard ook een erelijst bijgehouden. De top 10 van meest waardevolle spelers voor Cema/De Vaste Zet 2 zijn de volgende:

1. Clemens Crucius 167 – 183
2. Bert Verton 136 – 166
3. Dieter van Gortel 159 – 148
4. Valere Hermans 122 – 118
5. Wil Janssen 100 – 116
6. Nico Verjans 131 – 111
7. Martin van der Hout 94 – 100
8. Wiel Maertzdorf 74 – 95
9. Stephen Lenselink 75 – 87
10. Genna Shapiro 71 – 82

Liefst 26 nog bij de vereniging (meer of minder) actieve leden staan in de lange lijst van 83 spelers die deel hebben uitgemaakt van Cema/De Vaste Zet 2.

Gecombineerde topscore KNDB competitie
Gecombineerd over de teams van onze vereniging die in de KNDB competitie tot nu toe zijn uitgekomen hebben liefst 112 dammers deel uitgemaakt van onze KNDB teams.
Gecombineerd de aantallen wedstrijden en behaalde punten levert tenslotte de volgende top 10 op.

1. Paul Nitsch 315 – 422
2. Ronald Schalley 241 - 273
3. Adiatu Ibrahim 229 – 261
4. Patrick Casaril 265 – 256
5. Ove Verdel 235 – 238
6. Martijn van Gortel 227 – 223
7. Erwin Heunen 203 – 221
8. Clemens Crucius 217 – 220
9. Bert Verton 186 – 199
10. Dieter van Gortel 245 – 198

Ook volgend seizoen spelen Cema/De Vaste Zet 1 en 2 weer in de KNDB competitie en ook nu weer in hoofdklasse en tweede klasse.

Afgelopen vrijdag hebben vier potige verhuizers (Martin, Dre, Martijn en ondergetekende) ons clublokaal verhuist van 't Plenkhoes in Geleen naar het Rector Raevenhuis in Sweikhuizen.
Het was stevig aanpakken maar het resultaat mag er zijn, we beschikken ook nu weer over een mooi thuis voor onze damclub en samen gaan we er ook vast weer de nodige successen behalen.
Dank aan Rien IJpelaar de beheerder van ons nieuwe lokaal voor de fijne kennismaking, laten we samen gaan voor een mooi nieuw thuis.

Dinsdag gaan we met sneldammen het nieuwe lokaal in gebruik nemen en natuurlijk is iedereen welkom om de nieuwe locatie te bewonderen.

Het nieuwe adres van Cema/De Vaste Zet Geleen
Bergstraat 80 Sweikhuizen.
Ruime parkeer gelegenheid is aanwezig.

Wat was het spannend in Huissen, een prachtige afsluiting van een seizoen met drie wedstrijden in de damtempel van VBI Huissen, op elk niveau veel spanning en partijen die het bekijken meer dan waard waren en uiteindelijk als de balans wordt opgemaakt dan heeft Cema/De Vaste Zet het verblijf in de hoofdklasse veilig gesteld door Hoogeveen 2 met 9-7 (1-0) te verslaan en voor Cema/De Vaste Zet 2 is OG Wapenveld net een bruggetje te ver, na een zware strijd staat er 10-6 (3-1) op het scorebord en dus blijft het tweede team tweedeklasser al heeft het zeker niet veel gescheeld.

Met de nodige spanning was uitgekeken naar de nacompetitie en dan met name deze dag 21 maart in Huissen. Het tweede team moest zich voor deze ronde eerst nog plaatsen door Heerenveen te verslaan (dat was gelukt) en voor ons hoofdklasse team was het natuurlijk het grootste belang om hoofdklasser te blijven.

HDC HOOGEVEEN 2 – CEMA/DE VASTE ZET 7 – 9

Zonder Martijn van Gortel maar met Paul Nitsch moest het vandaag gebeuren tegen een tegenstander die wat lastig was in te schatten. Op papier zou Geleen wel favoriet moeten zijn maar ratings van vrij jonge spelers vertekenen natuurlijk en dus is in de aanloop duidelijk gemaakt vooral niemand te onderschatten al is het ook wel zeker dat er kansen gaan komen. Mooi is te zien, de motivatie van de groep. Het is duidelijk dit gaat een wedstrijd worden met volop spanning en spanning in combinatie met opperste concentratie levert dan natuurlijk een topdag op in de prachtige damzaal van VBI Huissen.

De man die het langst onderweg is voor wedstrijden mag als eerste de klok weer stilzetten Siebe Kortleven geeft geen krimp tegen onze Olexander (we zeggen Alex) Zhygalin. Alex is ook geen speler van wilde plannen en de remise was te verwachten 1-1. Niet veel later als ik even door de zaal banjer zie ik 3-1 voor Geleen op het scorebord. Paul Nitsch heeft Gert Bosker beetgenomen. Onder enige druk heeft de op rating tweede speler van Hoogeveen een gevoelige fout begaan en natuurlijk is Paul er dan weer als de kippen bij om het uit te maken. Een vroege voorsprong is wat we wilden en die staat nu op het scorebord. Verder zien de standen bij Adiatu en Clemens er goed uit en niemand heeft zo op het oog echte zorgen. Het geeft een gerust gevoel voor uw verslaggever.

De resultaten komen echter maar heel langzaam binnendruppelen want natuurlijk iedereen probeert er alles uit te halen. De volgende is absoluut een teleurstelling, Clemens Crucius heeft in het eindspel zijn totaal gewonnen stelling niet met winst af kunnen sluiten. met enige tijdsdruk was het ook nog best wel lastig en tegenstander Nick Bolks heeft er alles aan gedaan. Later als we aan tafel zijn gegaan met een groot deel van de groep wordt al snel duidelijk waar het fout ging. Helaas een gemorst puntje maar wel 4-2.

Kort achter elkaar volgen dan weer twee remises. Ewa Schalley heeft wel een spannende slotfase en het beste van het spel maar meer dan een puntendeling zit er niet in. Andre Maertzdorf heeft ook prima aan de verwachtingen voldaan door de jonge en talenvolle Nicole de Vries op remise te houden 6-4 is de tussenstand.

De spanning is nu enorm toegenomen omdat Adiatu zijn heel goede wellicht gewonnen stand helemaal heeft laten kantelen. De problemen groeien alsmaar en diverse echte kenners, (uw verslaggever snapt er soms niets meer van), vrezen het ergste, wellicht moeten we gaan sneldammen om de beslissing. Ondertussen komt Patrick Casaril na een prima partij zonder kansen voor een van beide remise overeen met Wouter Sosef de kopman van Hoogenveen. 7-5 en Ronald Schalley heeft een eindspel dat niet kan verliezen maar hij gaat nog door om de strijd bij Adiatu steun te geven.

En dan plotseling, het is de laatste partij van de dag en de halve zaal is al opgeruimd, Een misser van de bovenste plank van de jonge tegenstander Bart Jan Kortleven, en Adiatu kan opgelucht een glimlach niet onderdrukken, op slag remise en de wedstrijd is gewonnen. Ronald stopt er nu ook mee en dus komen we op 9 – 7 en Hoogeveen moet over twee weken maar opnieuw proberen om hoofdklasser te blijven.

Al met al een wedstrijd met volop spanning die verdiend is gewonnen maar waarbij de winst wel aan een zijden draadje heeft gehangen. Behalve de winst van Paul hadden ook Adiatu en Clemens wel moeten winnen en had Adiatu natuurlijk ook gewoon kunnen verliezen. Hoe dan ook eind goed al goed. Op naar een nieuwe seizoen in de hoofdklasse.

CEMA/DE VASSTE ZET 2 – O.G. WAPENVELD 6 – 10

De halve finale van de nacompetitie eerste/tweede klasse betekende voor onze tweede ploeg een zware opgave. Eerste klasser Wapenveld wil er natuurlijk alles aan doen om niet te degraderen en na de heerlijke winst tegen Heerenveen willen we natuurlijk wel weten of er zelfs nog een finale in gaat zitten. De pech is wel dat onze spelersgroep is uitgedund voor deze ronde. Zo missen we topscoorder Dre Peeters door ziekte, is Aljona Prodan op vakantie en Tymur Zolotar moet voor zijn opleiding op stage naar Hongarije. Ronald en Alex Zhygalin moeten naar het eerste o.a. door het ontbreken van Martijn en dus hebben we al bij al niet de sterkste opstelling dat is wel duidelijk. Met een paar verschuivingen hopen we toch tot kansen te komen en er staan uiteindelijk acht zeer gemotiveerde spelers klaar om de klus te klaren.

Geweldig en zeker een speciale vermelding waard is dat Olga Beliaeva ook al is zij jarig vandaag haar feestje maar heeft uitgesteld om voor Geleen de strijd aan te gaan. Geweldig mooi die inzet en dat zij ook nog eens een enorme taart meebracht was gewoon super. Het is die inzet voor het team die maakt dat we een heerlijke eenheid zijn al komen onze spelers overal vandaan.
Met op zes borden duidelijk een favorieten rol op grond van de ratings was duidelijk dat Wapenveld moest winnen en Geleen wil graag maar het absoluut moeten was er voor Geleen niet bij. Het leverde een prachtige damdag op met veel spanning op de borden en zeker ook goede kansen. Laten we de uitslagen maar eens langslopen.

Het duurt heel lang voor de eerste uitslag er is maar dan staat Wapenveld ook direct op voorsprong. Kristof Juszczak heeft met open vizier gespeeld en is vol de strijd aangegaan. Het is dan ook heel spannend maar zijn tegenstander John Kroon is ook bepaald niet bang aangelegd. Op de 32e zet is 33-29 de beslissende fout. Hier was het allemaal nog houdbaar geweest maar na deze zet gaat het heel snel helemaal fout en helaas moest Kristof zijn tegenstandeer feliciteren. Vervolgens is het aan moeder en dochter Beliaeva om de volgende uitslagen te noteren. De pas 16 jarige Sofiia kan terugkijken op een prachtig seizoen met overtuigende partijen. Ook tegen Alex Klein weet ze knap stand te houden. Het is een lust om te zien hoe rustig er achter het bord gedamd wordt. Genieten puur en een verdiende remise is 1-3. Jammer is daarna dat onze jarige Olga verliest na een super spannende partij. Ik zat er naast en zie op een gegeven moment dat Olga de winst mist, later blijkt dat ook de tegenstander even daarvoor had kunnen winnen. En in de slotfase onder tijdsdruk was het nog remise geweest en dat zou al prachtig zijn. Uiteindelijk dus toch een nederlaag en dat was wel heel jammer. 1-5 is de stand waar het ook zomaar 3-3 had kunnen zijn, je moet er niet te lang over nadenken.

Martin van der Hout had een zware middag tegen Maikel van de Esker. Steeds onder druk moest Martin vooral werken om te overleven maar toch lijkt de opgave te vroeg. De eindstand is zeker nog niet gewonnen en hier had doorspelen misschien best nog iets op kunnen leveren. 1-7 is nu de stand en dus is de strijd nu wel gestreden.

De partij van Gortel – Beekman was nooit echt spannend of het moet de slotfase zijn als ik zelf nog even remise moet maken. Maar ook dat is niet zo heel spannend remise is een logisch resultaat. Alex Orlov in de vorige wedstrijd nog zo teleurgesteld vanwege zijn onnodig verlies in goede stand krijgt vandaag het goede gevoel weer helemaal terug. De partijopzet en twee spelers die wel durven maakt dat de spanning groot is. Na 40 zetten komt Alex duidelijk minder te staan maar het is complex en even later het zal rond zet 50 zijn kantelt het blad volledig. Henk Mostert mist de beste voorzetting en nu is het Alex die voor winst gaat en het moet gezegd dat werkt hij perfect af. Heel mooi voor Alex die zo in elk geval zijn eigen eer maar ook die van het team heeft weten te redden 4-8 is dan de stand.

Dat deze wedstrijd toch heel anders had kunnen aflopen laat ook de partij van Bert Verton zien. Na de gemiste winst van Olga waren er hier ook wel degelijk kansen. Bert die na een slechte nacht wel opzag tegen deze wedstrijd kreeg plotseling kansen toen zijn tegenstander 46. 12-17 speelde. De kansen zijn dan aan Bert en als hij drie zetten later 36-31 zou spelen dan had het gek moeten lopen of Bert zou nu ook tot winst zijn gekomen.

Aurelia tenslotte sluit haar seizoen af met weer een knap resultaat tegen een sterke tegenstander. Probleemloos komt zij tot een puntendeling die de tegenstander zelfs nog even moet maken. Met al 138 rating punten winst kan Aurelia alleen maar heel erg tevreden zijn met haar prachtige seizoen. De remise bepaald de eindstand op 6-10 en wapenveld mag naar de finale om dan opnieuw voor een plek in de eerste klasse te spelen.

O ja en niet te vergeten de wereldtop was ook aanwezig in Huissen waar de thuisclub VBI zijn eerste wedstrijd in de play-off van de ereklasse won van Hijken DTC en ook hier topspanning met 9x remise en een enkele beslissing.

Het was genieten in Huissen, een zwaar seizoen zit er op en uiteindelijk hebben we dit met een groot deel van de groep nog mogen afsluiten in een restaurant in Geleen.

Cema/De Vaste Zet feliciteert ook DIOS/Eureka met de comeback naar de Hoofdklasse, we kijken uit naar de nieuwe derby in het volgend seizoen.
DvG

De vijfde ronde van de PLDB viertallen competitie is voor het Geleense viertal wel de eliminatie ronde geworden. Een gelegenheidsviertal was niet opgewassen tegen een compleet Schaesberg al is er beslist wel gevochten voor de punten.

Helaas was het al in het eerste half uur gedaan in de partij tussen Wiel Maertzdorf en onze debutant in Geleense dienst Ton Coenen. Een dikke misser na 12 zetten en verder spelen was totaal zinloos 0 – 2 en Wiel kon weer vroeg huiswaarts.

Op de andere drie borden wel spannende partijen. De hoop was gevestigd op Bert Verton, Als Bert van Bram Verhoef zou kunnen winnen dan was er nog iets mogelijk want Frans en Dieter hadden natuurlijk zware tegenstanders maar de partijen zagen er goed uit. Helaas kwam er bij Bert echter nooit iets dat op een kans leek op het bord en in de slotfase was het zelfs Bram Verhoef die had moeten winnen. Gelukkig gebeurde dat niet maar door de remise en dus de 1-3 was de wedstrijd wel gespeeld.

Frans had in Andre Maertzdorf een van onze toppers uit het eerste tegen maar hij gaf zeer goed partij. Andre had onderweg wel een goede variant voor de winst gemist maar het dunne eindspel dat dan ontstaat is remise. Helaas op het ultieme moment ziet Frans de verplichte spelgang niet en verliest alsnog. Mooi voor Andre, sneu voor Frans 1-5.

De laatste partij in de zaal is die tussen Peter Schellekens die volgend seizoen zijn comeback gaat maken in Cema/DVZ 1 en uw verslaggever en voorzitter Dieter van Gortel. In December was dit ook een partij uit de eerste ronde van het LK en miste ik in het eindspel de remise en het zou nu niet veel anders gaan. Na een goede eerste helft van de partij met enig voordeel besluit ik af te haken met een grote ruil. Wat overblijft is juist voordelig voor Peter maar beslissend is het zeker nog niet. Als de stand dunner wordt had Peter het wellicht ergens beter kunnen doen maar kort voor het einde is het toch weer in vermoedelijk alle varianten remise. Dan had ik wel even de juiste zet moeten spelen, een detail (zie analyse op toernooibase) maar helaas toch weer verloren. 1-7 en wat rest zijn nog twee wedstrijden in april om het toernooi met een goed gevoel af te sluiten.

Dit artikel in de krant kan helpen met de zoektocht naar een nieuw clublokaal en brengt de damsport en onze vereniging weer eens in de krant.

Tweede wint voorronde van nutteloos lange nacompetitie.

Als gelegenheidsschrijver mag je soms wel wat meer dan enkel een verslag van het verloop van de wedstrijd schrijven. Het onderstaande is dan ook in persoonlijke naam en niet zozeer in naam van de club. Zowel het eerste als het tweede van onze vereniging spelen de nacompetitie, wat betekent dat in het ‘worst case scenario’ er in vijf weken drie wedstrijden bijkomen waarvan er eentje zelfs in de paasvakantie. Hoe bedenk je het? Ik weet niet wie dit systeem bedacht heeft, maar ik denk dat het KNDB-bestuur, dat zich over andere zaken vaak bezint, zo schrijft men althans, zich hier ook wel eens over mag bezinnen.

U hoort het al: ik ben geen fan van de nacompetitie, nooit geweest en vermoedelijk zal ik het ook nooit worden. Beslissingen horen in de reguliere competitie te vallen en niet daarbuiten. Neem nu het tweede. Zij speelde dit weekend een voorronde(!) van de nacompetitie en kan bij een goed resultaat op 21 maart beginnen aan een volgende zware opgave in de nacompetitie. Mochten ze die dan overleven, dan volgt er op 4 april (paasweekend) nog eens een vermoedelijk wellicht vrij kansloze missie. Dat ons eerste team dan ook nacompetitie moet spelen maakt de uitdaging voor Geleen extra complex al gaan we nu wel met de hele club richting Huissen. Een nacompetitie hoort voor een sportorganisatie een noodzakelijk kwaad te zijn en, indien inderdaad noodzakelijk, hoort de klus in maximum twee ronden geklaard te worden.

Zoals gezegd: het tweede moest vorige zaterdag een voorronde spelen tegen het tweede van Heereveen. Een ploeg die men misschien het best kan bestempelen als een homogeen team, met ervaren spelers met een rating tussen 930 en 1070. Daarvan zijn er een aantal in staat om sterkere spelers op remise te houden. We speelden op neutraal terrein, het clublokaal van DES Lunteren waarvoor we het bestuur van Lunteren niet genoeg kunnen bedanken voor de warme en verzorgde ontvangst. Ook de ontmoeting tussen beide clubs verliep hartelijk en dat bleef zo ook na de wedstrijd.

Vanuit Leuven had ik gepland om een kwartiertje vroeger op het rendez-vouspunt aan te komen om voor mezelf nog een broodje te kunnen gaan halen bij de lokale supermarkt. Helaas verstoorde een verkeersongeval dit plan en kwamen we net op tijd in Geleen om bij Martijn van Gortel in de auto te stappen die als chauffeur en mentale coach fungeerde. De reis naar Lunteren verliep voorspoedig, zo voorspoedig zelfs dat ik toch aan mijn broodje zou geraken.
Ook de anderen waren ruim op tijd, al moest Dieter onze Duitse spelers even naar het speellokaal gidsen.

Het wedstrijdverslag gaat een beetje gekleurd worden door mijn voorbereiding want grappig genoeg zag ik veel daarvan terug op de borden.

Als ‘thuisploeg’ kwamen we onverwacht op achterstand. Alex Orlov had via een bekend manoeuvre in een Roozenburgstand wat terreinvoordeel opgebouwd waardoor Martin Boersbroek in de verdediging werd gedrukt, wat hij overigens wel goed aanpakte. Maar dan ontsnapt bij Alex een moment van concentratie, een euvel waar hij wel meer last van heeft. Martin liet dit buitenkansje niet liggen. Alex was zo van de kaart dat hij opgaf en meteen terug richting Duitsland vertrok en even vergat (of heeft Dieter hem niet gebrieft) dat er bij een gelijkspel nog sneldammen aan te pas kon komen. Opmerkelijk is dat, hoewel de opening niet in mijn voorbereiding op bord kwam, het systeem dat wel had gedaan (na de ruil 34-29x30 de schijf op 30 laten ‘hangen’).

De voorsprong was echter van korte duur. Alex Zhygalin is een welgekomen versterking voor Geleen en zijn tegenstanders weten vaak niet wat aan te vangen met hem omdat hij niet bekend is. Zo ook Wim van der Molen. Deze nam een wat ongewone opening door enkel op lange vleugel zetten te produceren wat resulteerde in een wat onhandige opstelling. Toen hij daarna ook nog eens zich vrijwillig liet opsluiten aan zijn rechter vleugel was het voor Alex een koud kunstje om de stand uit te spelen naar eerst schijf- en vervolgens partijwinst. Ook deze tegenstander had ik in de voorbereiding op het bord gehad en het hele KVO-avontuur was geen verrassing want in zijn partij tegen Smedinga (2025) was er zelfs sprake van een wederzijdse KVO.

Bert Verton bracht de score op 3-3 maar dit werd wel als een tegenslag ervaren. Bert had weer één van zijn bekende openingen op het bord en ook deze keer wist hij met kennis van zaken een schijf te winnen. Maar dan gaat er van alles mis. Met sterk spel weet hij een tweede schijfwinst af te dwingen die -om onbekende reden- niet verzilverd wordt. Opeens wordt het heel spannend. Jelle Jongsma klampt aan, verzuimt een remisecombinatie waarna vervolgens Bert het eindspel niet met vaste hand speelt en Jelle komt met de schrik vrij. De opening die Bert hanteerde was ooit het onderwerp van een training bij Geleen die ik destijds had verzorgd naar aanleiding van een partij van… Bert!

Vervolgens mocht ik zelf ons team op voorsprong brengen. Tegen kopman Aize Plantinga kwam er een bekende opening op het bord die ik in 2014 al eens op het bord had gehad in een blitzpartij op Play OK. Ook toen volgde de afwikkeling van de partij die na 22 zetten resulteerde in een ‘scheve’ 11x11-stand voor Aize. Over het verdere verloop was ik niet 100% tevreden. Blijkbaar bouwde ik het in 2014 (met een speeltempo van 1 minuut +2 seconden!) beter op want die partij verliep in dat opzicht veel beter. Maar ook nu lukt het toch een bepaalde druk aan mijn tegenstander op te leggen. In een moeilijke stand en onder druk ging Aize in de fout maar zelf verzuimde ik de ‘finishing touch’ met 37…9-14! terwijl Aize – nog steeds onder druk – daarna weer in de fout ging en geen herkansing meer kreeg.

Helaas konden we niet lang genieten van de voorsprong. Teamleider Dieter van Gortel moest invallen voor de ziek afgemelde Dré Peeters – onze topscoorder! – en kreeg een sterk positioneel spelende Peter Achterstraat tegenover zich. Om zoon Martijn even te quoten: “Dieter werd helaas te ver naar achteren gedrukt”. Peter bouwde rustig aan een mooie aanvalsstand en bracht zo de stand weer in evenwicht: 5-5.

Bij Martin van der Hout was het een beetje hetzelfde verhaal als bij Bert. Tegen Anne Dekker – vader van de Friese topper Johan Teake – was het ‘Safety First’ maar langzaam kwam hij in het voordeel. Toen Anne de ongemakkelijke situatie met een offer wilde ontluchten, kon Martin een winnende doorbraak forceren. Dat resulteerde in een winnende dam en materiaalvoorsprong maar net als Bert verliep het afspel wat onhandig en wou hij het mooi afmaken… met remise als resultaat. Het ongeloof –of was het blijdschap?– op Annes gezicht sprak boekdelen.

De overwinning moest dus komen van de onderste twee borden. Aurelia Schalley nam het op tegen teamleider Marten Zijlstra. Ondanks het ratingverschil van meer dan 200 punten nam ze resoluut het initiatief door – na een voorbereide opening – op de 13de zet een voorpost te plaatsen. Marten zocht naar tegenkansen, maar vond geen actief plan. De aanval groeide uit naar doorslaggevend voordeel dat – ondanks wat onnauwkeurigheden – resulteerde in een 7-om-7 waarin haar tegenstander enkel nog schijven kon weggeven en terecht opgaf.

8-6 en daarmee was de buit al binnen want het was duidelijk dat Krzysztof Juszczak een winnend eindspel op het bord had tegen Jan de Vos. Met engelengeduld had hij een mooi aanvalsstand opgebouwd. Jan offerde twee schijven voor een wederzijdse passage naar dam maar Krzysztof liet zich dit eindspel niet meer ontglippen en werkte gedecideerd af.

Daarmee kwam de eindstand op 10-6 en gaan we naar de volgende ronde. Zoals u in het verloop kon lezen had deze zelfs nog een 2-3 puntjes hoger kunnen liggen maar aan het einde van de dag is het de overwinning die telt. Na nog wat nakeuvelen met Heereveen –gezellige goedlachse heren, zelfs na een nederlaag– gingen we terug naar thuisbasis Geleen.